نماینده/ سحر سموات: سخنان دیروز رهبری در دیدار با مردم تبریز را نمیتوان یک موضعگیری معمولی دانست. این بیانات در حالی ایراد شد که کشور هنوز زیر سایه داغهای دیماه است و منطقه با تهدیدات و تحرکات آمریکا (اعزام ناوها و اظهارات ترامپ) ملتهب مانده. همین همزمانی، سخنان را به بازتعریف همزمان انسجام داخلی و بازدارندگی خارجی تبدیل کرد: همدلی با جانباختگان از یک سو، و هشدار صریح به واشنگتن از سوی دیگر.
در بعد اجتماعی، تأکید بر اینکه همه جانباختگان جز عناصر مرتبط با دشمن فرزندان این ملتاند، فراتر از همدلی ساده است؛ تلاشی برای ترمیم شکافها و بازسازی همبستگی ملی با زبانی پدرانه در فضای پس از دیماه.
در محور اقتدار داخلی، اشاره به پیروزی ملت در جنگهای اخیر، به خاکنشاندن فتنه دیماه و حضور پرشکوه در راهپیماییهای دی و بهمن، روایتی از عبور موفق از بحرانهای همزمان را تثبیت میکند: ایستادگی مردم و مدیریت هوشمندانه نظام، که نشان میدهد جامعه در بزنگاهها نقش فعال و تعیینکننده دارد.
اما برجستهترین لایه، پیام بازدارندگی مستقیم به آمریکا بود. رهبری با زبانی رک، ادعای شکستناپذیری ارتش آمریکا را رد کردند: «رئیسجمهور آمریکا مرتب میگوید ارتش ما قویترین ارتش دنیاست؛ قویترین ارتش دنیا ممکن است گاهی چنان سیلی بخورد که نتواند از جا بلند شود.» سپس معادله تهدید ناوها را معکوس کردند: «ناو البته خطرناک است، اما خطرناکتر از ناو، سلاحی است که میتواند آن را به قعر دریا بفرستد.» این بخش با اشاره ضمنی به توان موشکی و دریایی ایران هزینه هر اقدام نظامی را برای آمریکا بسیار بالا برد و در رسانههای غربی، عربی و عبری به عنوان تهدید بیسابقه پوشش داده شد.
این پیام در بستر مذاکرات غیرمستقیم ژنو و تقویت حضور نظامی آمریکا (ناو آبراهام لینکلن و دیگران) بیان شد. رهبری با رد مذاکره از موضع تهدید (استناد به «مثلی لا یبایع یزید») و تأکید بر سابقه مقاومت («تو هم موفق به نابودی جمهوری اسلامی نخواهی شد»)، استقلال راهبردی را برجسته کردند. ترکیب بازدارندگی فعال (نمایش توان پاسخ)، مدیریت ادراک (فرو ریختن روانشناسی برتری آمریکا) و حفظ موضع مستقل، این بخش را به یکی از قویترین سیگنالهای ماههای اخیر تبدیل کرد: هزینه تهدید، بسیار بالاتر از منفعت آن خواهد بود.
در جمعبندی، سخنان دیروز بیش از یک سخنرانی بود؛ نقشه راهبردی هوشمندانهای برای مدیریت دو میدان بههمپیوسته: میدان داخلی که پس از حوادث دیماه نیازمند ترمیم عاطفی، کاهش تنشهای اجتماعی، بازسازی اعتماد عمومی و تقویت همبستگی ملی است، و میدان خارجی که در برابر فشارهای حداکثری آمریکا و تحرکات نظامیاش، نیازمند بازدارندگی فعال، افزایش هزینه محاسبات غلط طرف مقابل و جلوگیری از هرگونه ماجراجویی است. ترکیب دقیق همدلی پدرانه با هشدار قاطع، نشاندهنده راهبرد چندلایه تهران در سال پرحادثه جاری است: آرامسازی و انسجامبخشی در داخل برای حفظ ثبات و قدرت ملی، همزمان با ارسال پیام روشن و بازدارنده به بیرون برای حفظ امنیت و استقلال. این رویکرد نه تنها بحرانهای اخیر را مدیریت کرده، بلکه پایهای محکم برای آینده میسازد؛ آیندهای که در آن ملت ایران با تکیه بر عزت، ایستادگی و توانمندیهای خود همچنان تعیینکننده سرنوشت خویش و تأثیرگذار بر معادلات منطقهای و جهانی خواهد بود. همین همزمانی هوشمندانه دو پیام، سخنان دیروز را به یکی از نقاط عطف گفتمانی ماههای اخیر تبدیل کرده و یادآوری میکند که جمهوری اسلامی در بزنگاهها، نه تنها دوام میآورد، بلکه با قدرت بیشتری پیش میرود.
نظر شما